Huidige situatie…

Ik leef samen met Damaris en haar twee kinderen Abel en Christina in een woongemeenschap in Almere, Oosterwold. Christina gaat naar een staatsvrije school. De ouders en de leerkrachten geven gezamenlijk de school vorm, bepalen zelf de leerdoelen, bepalen zelf wie wel/niet bekwaam is om les te geven. Abel gaat naar een staatsschool. De overheid geeft de school vorm, bepaalt de leerdoelen, bepaalt het lesmateriaal, bepaalt welke leerkrachten wel en welke niet bekwaam/bevoegd zijn. Damaris en ik hebben een eigen academie, de academie voor Samenlevingskunst, dit doen we in het Veerhuis, doe- en kennishuis van een nieuwe economie en samenleving. Als Veerhuis hebben we ons georganiseerd in een Deelgenootschap.

Ook al zie ik ze maar één of twee keer per maand, ik voel mijn eigen drie kinderen continu in me. Pepijn, Tonja en Melchior leven ieder hun eigen eerste wankele schreden in de huidige economie en samenleving.

Schrijf ik eigenlijk voor hen dit boek?

Ja, ik leef in een woongemeenschap, in Almere Oosterwold. Samen met acht andere gezinnen kochten we hier een stuk grond en samen met acht andere gezinnen bouwden we er ons eigen huis op. We doen een gezamenlijke tuin van 8000 vierkante meter.

Onze kinderen gaan naar verschillende scholen.

Een ieder van ons verdient op een eigen manier geld in de huidige economie en samenleving.

Mijn eigen drie kinderen Pepijn (2 december 1997), Tonja (5 september 2000) en Melchior (31 december 2001) zijn ieder op hun manier nu al de weg kwijt in de huidige economie en samenleving.

Lang heb ik nagedacht over dit gedeelte van het boek. In dit gedeelte van het boek wilde ik verwijzen naar projecten in de wereld, waar dan ook, waar op de een of andere manier de oeridee van de driegeleding van het sociale organisme verwerkelijkt wordt.

En er zijn projecten in de wereld waar mensen experimenteren met geneutraliseerd kapitaal, gelijkwaardigheid en vrij gemaakte grond. En ik zou als buitenstaander, als ‘sociaal wetenschapper’ kunnen vertellen welke mensen in welke situatie waar hoe werken aan een nieuwe economie en samenleving en wat hun ervaringen zijn en wat hun resultaten zijn, maar dan blijf ik erbuiten. Dan hoef ik niet te dealen met m’n eigen motieven en drijfveren. Al die dingen waar ik door middel van de terugblik- en vooruitblik-oefeningen nou juist wel mee wil dealen. 

Uiteindelijk is dit boek een beschrijving van mijn eigen ontwikkeling tot een mooier mens, die zich eerst de oeridee van een samenleving eigen maakt en vervolgens werkt aan de verwerkelijking ervan door een werkelijke verbinding aan te gaan met mensen en gemeenschappelijke intenties.

Dat wordt de inhoud van mijn volgende boek, een beschrijving van mijn pogingen om de oeridee van de driegelede samenleving, de samenleving als organisme met een opbouw-, een afbraakpool en een bemiddelingsorgaan te verwerkelijken.

Niet op wereldschaal, de hele aarde als economische organisme gedacht, zal een gezond sociaal organisme zijn… misschien over 1000 jaar, wie weet?

Overal waar twee of drie mensen vanuit vertrouwen liefdevol samenwerken, samenwonen en/of samenleven op grond van een gemeenschappelijke intentie kan een driegeleed sociaal organisme ontstaan, zich ontwikkelen en weer vergaan.

Zo ontstaan sociale organismen als rechts-organismen gedacht. Zij blijven in verbinding met de huidige economie en samenleving, ontwikkelen tegelijkertijd van binnenuit ‘het nieuwe’. Vanuit een subject/object-overstijgend perspectief. Als zodanig vormen ze die ene wereldwijde economie om. Het landschap waarin zij wonen, werken en leven bloeit op, de grond is tegelijkertijd van iedereen, van niemand én van hen.

Let op, als zo’n gemeenschap van mensen op grond van begrip, op grond van inzicht in het wezen van de mens én de wereld uit verbinding met die ene wereldwijde economie gaat, dan ontstaat het absolute tegendeel, dan ontstaat een sekte. Een sekte ontstaat op het moment dat één of enkele van die gemeenschap zichzelf of door anderen in die gemeenschap op een voetstuk worden gezet en tot absolute leiders of autoriteiten worden gemaakt. De gelijkheid, de gelijkwaardigheid, het speelse, het onbevangene, het iedere keer weer in gesprek brengende, het iedere keer weer de eigen voorstellingen loslatende, moet gewaarborgd worden. Het midden moet gevormd worden door een bemiddelingsorgaan dat dient, dat geen macht heeft, dat voorwaarden schept… enfin… dat is allemaal onderwerp van een volgend boek. 

Hoe zit het met mijn fysieke organisme als geestes-organisme gedacht? Klinkt raar, maar kan ik ook als individualiteit een sociaal organisme zijn? Met een opbouw- en een afbraakpool én een bemiddelingsorgaan?

Ja.

Als individueel mens ontwikkel ik me meer en meer tot een sociaal organisme, iemand die denkt en handelt vanuit liefde voor het samenleven, met begrip voor het andere. Iemand die betrokken is op het geheel en erop vertrouwt dat het geheel hem verzorgt. Iemand die zijn capaciteiten volledig ontplooit, ontvouwt, tot bloei brengt en daarmee de samenleving siert. Iemand die zijn behoeften kent en erop vertrouwt dat erin wordt voorzien.

Hij is op de toekomst gericht ===> streeft (alleen of samen met anderen) naar de vervulling van (mede door hem) zelf gestelde doelen.

Hij leeft in het hier en nu ===> is in verbinding met zichzelf, de mensen om hen heen, met het geheel.

Hij accepteert en heeft lief de wereld zoals die nu is, de situaties waarin hij zich bevindt zoals ze zijn.

Hij oefent (beoefent) het terugblikken, het bezinnen en het schouwen (beschouwen). 

Ook het iedere keer weer toepassen van de oefeningen, het betrekken van de oefeningen op het zelf, is onderwerp van het volgende boek. 

Mijn ouders?

De synthese van religie, wetenschap en kunst?

(gezondheids)zorg en onderwijs?

een moderne leraar

Ik wil me ontwikkelen tot een moderne leraar. Wat houdt dat in? Het zijn van een moderne leraar? In tegenstelling tot een ouderwetse leraar? 

Ergens diep in me zit een Joodse leraar, een ouderwetse voor-Christelijke Joodse leraar, wat voor iemand is dat? Behalve de wijsheid van het Jodendom, had hij ook alle wijsheid van het oude Egypte in zich? Joden waren tenslotte een flinke periode deel van het oude Egypte.

Één ding is zeker, en dat is misschien het uitgangspunt van het tweede boek, dat zal ik ook expliciet moeten maken als oer-vraag…

Gaat dit boek over de vraag: hoe kan ik de groeiende kloof tussen rijkdom en armoede begrijpen? wat kan ik doen aan het (weer) opheffen van die kloof?

Is het uitgangspunt van het volgende boek:

Wat gebeurt er als ik wel voor mezelf zorg, zowel fysiek, psychisch als spiritueel, maar helemaal loslaat de gedachte: ik kan het voor mezelf op orde maken? Nee! Samen met alle andere mensen zit ik in hetzelfde schuitje. De mensheid vormt één economie. We leven op één Aarde. Het is pas op orde als elk mens, tot de laatste aan toe, zichzelf deel weet van het geheel dat we gezamenlijk vormen. 

Bij de pijn blijven… 

Erbij blijven…

Liefde en vertrouwen…