Drie oer-processen

Stel ik zit op de maan en kijk door mijn oogwimpers naar alle activiteit van alle mensen, dan zie ik eigenlijk maar drie bewegingen, drie oer-bewegingen, drie kernactiviteiten.

Ik zie overal voortdurend economische waarden ontstaan, economische waarden rouleren en economische waarden weer vergaan. Heel concreet, ik zie graan van het veld naar de maalderij gaan, ik zie meel naar de bakkerij gaan, er wordt broden van gebakken, die broden worden in verschillende winkels gelegd, afzonderlijke mensen kopen afzonderlijke broden en eten die op, vaak wordt nog een deel van die broden weggegooid ook.

Stel ik was blind voor alles behalve economische waarden, dan zag ik overal uit het niets economische waarden ontstaan en zichzelf transformeren, van graan via meel naar broden. Ik zag voortdurend economische waarden rouleren, veel economische waarden leggen enorme afstanden af, van de ene kant van de wereld naar de andere kant van de wereld, langzaam, snel of nog sneller. Soms liggen, staan of hangen economische waarden kortere of langere tijd op een bepaalde plaats, tv’s bij tv’s, aardappels bij aardappels en auto’s bij auto’s, allemaal dezelfde economische waarden op een hoop. Van daaruit gaan ze weer naar andere plaatsen. Ze worden letterlijk verdeeld en verspreid, op veel verschillende plekken liggen allemaal hoopjes economische waarden. Daar worden ze gehaald door afzonderlijke mensen. Meestal nemen mensen er maar eentje van mee, van die specifieke economische waarde, soms meerdere. Laatst kocht ik wel drie pakken koffie en zes pakken houdbare melk in één keer. Dat komt dan thuis op een hoopje te liggen. Een voor een gaan de pakken koffie en de pakken melk op. Intussen worden elders alweer nieuwe pakken koffie en melk geproduceerd. Economische waarden slijten langzamer of sneller. Economische waarden in de vorm van voeding verdwijnt heel snel. Economische waarden als kleren, koelkasten en kapstokken worden uiteindelijk versleten, kapot of vernietigd op een hoop gegooid of verdwijnen gewoonweg.

Dat is het ene, het economische leven, het produceren, distribueren en consumeren van economische waarden.

En verder zie ik voortdurend mensen geboren worden. Stel dat overal een lichtje gaat branden als er een mens geboren wordt, dan zie ik continu lichtjes ontbranden. Mensen groeien en ontwikkelen zich. De lichtjes worden groot en stralend of blijven zwak en dof, hoe dan ook, mensen ontwikkelen zich in meer of mindere mate. Ik zie hoe mensen aandacht geven aan andere mensen. Mensen vertellen elkaar verhalen, mensen maken samen muziek, mensen zorgen voor elkaar, mensen zingen, doen rituelen, onderzoeken, spelen, sporten, leren, schrijven en lezen. Kortom, mensen zorgen voor elkaar en ontwikkelen zichzelf en elkaar, zijn meer of minder lief voor elkaar, geven aandacht aan elkaar enzovoorts. Mensen worden ziek, weer beter, worden ziek en weer beter, sommige mensen worden niet meer beter, maar sterven. Anderen krijgen een ongeluk en sterven. Tenslotte sterven alle mensen weer.

Ja, ik zie ook het tegenovergestelde, onverschilligheid, mensen die elkaar in de steek laten, elkaar geen aandacht geven, elkaar oplichten, pesten, pijn doen, vermoorden.

Die zorg en ontwikkeling, dat geboren worden, groeien en ontwikkelen, en weer sterven, dat is het andere, het culturele leven, dat ontwikkeld wordt door het bedrijven van kunst, wetenschap en religie. Dat doorgegeven en gedeeld wordt door onderwijs en zorg. Hoe meer tijd er is voor zorg en ontwikkeling, hoe meer tijd voor lachen, theater, muziek en verdriet, hoe beter. Eigenlijk zou daar het hele leven om moeten gaan. Eigenlijk zou dat de kern van de zaak moeten zijn. Alles en iedereen in dienst van het steeds mooier, beter, waarder maken van onszelf en elkaar.

Dat is het andere.

Er tussen in zie ik voortdurend mensen verbindingen aangaan, kortere of langere tijd met elkaar optrekken, dingen met elkaar doen, gezamenlijke intenties verwerkelijken, wat wel of niet lukt, en weer uit elkaar gaan.

Dat is het derde.

Het eerste domein noem ik het economische leven, daartegenover staat het culturele leven, er tussen in is het afstemmingsleven of het rechtsleven.

Bewustzijn van deze drie oer-bewegingen

Om een gezond kredietsysteem te ontwikkelen, moeten we voorwaarde scheppen om deze drie processen optimaal zichzelf te laten voltrekken. Hoe? Elke beperking die we aanbrengen (vanuit angst en controle), elk ding dat we in de weg leggen, veroorzaakt pijn, verdriet, ziekte, vernietiging en zelfs dood. Lukt het ons om deze drie processen optimaal te laten verlopen, dan ontstaat welzijn, vreugde, gezondheid, creativiteit en leven. Schoonheid, waarheid, goedheid. Het is als drie rivieren. Het water stroomt wel, het leven groeit en ontwikkelt zich. Maar hoe kunnen we vanuit inzicht in de wetmatigheden van stromen, groeien en ontwikkelen, deze drie processen optimaal laten verlopen?

Dat kan met een gezond kredietsysteem.